ALBLASSERDAM – De Ichthuskerk aan het Scheldeplein in Alblasserdam heeft sinds een maand een nieuwe predikant: Michel van Heijningen. Hij volgt Jan Reijm op, die tot oktober 2018 dominee was in de Alblasserdamse gemeente. Van Heijningen ‘hoopt, bidt en verlangt’ dat er mensen zijn die nu niet naar de kerk gaan, een voet over de drempel durven zetten. “Het maakt niet uit wie je bent en hoe je eruit ziet. En vind je het niks? Dan ga je halverwege de dienst gewoon weer naar huis,” vertelt de Alblasserdammer, die tot voorkort in Groningen woonde.

Niet op de bucketlist
De predikant was eigenlijk niet van plan om met zijn gezin, bestaande uit een vrouw en drie kinderen, naar Alblasserdam te komen. Hij had het in het ‘Groningerland’ goed naar zijn zin. Waarom hij dan toch naar het Damdorp komt? “Dat vind ik lastig uit te leggen. Het stond in ieder geval niet op onze bucketlist. We zaten best in Groningen. Toen ik vier keer, ongeveer tegelijkertijd, een beroep kreeg uit gemeentes in deze regio, zette mij dit wel aan het denken. Je ziet daar dan ook iets in van God. Wil hij duidelijk maken dat we nu naar een andere hoek moeten? Dan ga je bij de gemeentes kennismaken en proef je hoe een gemeente is. Dan weeg je af: zou ik hier passen of zou het hier gaan botsen? Verwachten ze in de gemeente niet iets anders dan ik te bieden heb? In Alblasserdam had ik een goede klik. Tijdens de beslistermijn van drie weken stuurden diverse gemeenteleden kaartjes met: ‘we hebben dat en dat gezien en daarom pas je bij ons’. Daar ga je dan biddend mee om. Het is een combinatie van iets geestelijks en je verstand gebruiken.”

Direct
Eén ding dat bij Van Heijningen direct is opgevallen, is de directheid van de inwoners van Alblasserdam. “Groningers zijn veel minder direct. Dat is een wereld van verschil. Ook de gemeentes zijn niet te vergelijken. Ik stond daar in heel kleine gemeentes, waar soms maar een handvol mensen op zondag naar de kerk kwam.”

Niet trots op zoveel kerken
In Alblasserdam gaan enkele duizenden mensen regelmatig naar de kerk op zondag en is er genoeg te kiezen als het om kerkgenootschappen gaat. “En toch moeten we op al die verschillende kerken nooit trots worden. We moeten als kerken elkaar meer zoeken en vinden. Daarnaast zou ik het ontzettend fijn vinden als er een brug geslagen kan worden tussen mensen die niet naar de kerk gaan en die wel naar de kerk gaan. Dat we elkaar in ieder geval kennen en elkaar weten te vinden als het nodig is. De kerk is de enige organisatie die bestaat voor niet-leden. Zo sta ik er echt in. Als ik iets voor iemand kan betekenen, wil ik er zijn.”

Wat mij betreft sta je halverwege de dienst op
Van Heijningen vervolgt: “In het Groningerland had ik een gezin dat wekenlang een rondje om de kerk liep. De figuurlijke drempel om naar binnen te gaan was te hoog. Toen ze uiteindelijk over de drempel waren, zeiden ze dat het best meeviel. Die ervaring gun ik heel veel mensen. Iedereen is altijd welkom in de kerk. Je mag naar binnen wandelen en wat mij betreft sta je halverwege de dienst op, als je het niets vindt. Alles kan hier. We hebben per week ook drie keer ‘open kerk’ met een koffie en een praatje. Verder zijn via Youtube de diensten live te volgen en terug te kijken.”

Kerk met mooiste naam
De Ichthuskerk heeft op papier iets meer dan 1300 leden. Ongeveer de helft hiervan is betrokken lid. “Het is een bruisende gemeente, met veel jonge gezinnen,” aldus de voorganger.

De naam van de kerk, is wat Van Heijningen betreft de mooiste van het dorp. Hij besluit: “Ichthus betekent ‘Jezus Christus, Gods Zoon, de Zaligmaker’. Dat is een boodschap die elk mens nodig heeft. Het gaat ergens over. Het gaat over mensen die redding nodig hebben.”